Picos de Europa 2002 – sprawozdanie dla KTJ

Wyprawa PICOS 2002 działała w masywie zachodnim (El Cornion) Picos de Europa na zaproszenie Federacion Asturiana de Espeleologia za zezwoleniem Parque Nacional de Picos de Europa. Granicę terenu przydzielonego do eksploracji tworzy linia biegnąca przez: Torre de la Canal Parda – Torre de los Traviesos – Tiro la Llera – Torre de los Cabrones – Punta Gregoriana – Pica de la Jorcada – Pico Conjurtao – Porru Curenes – Sierra Robecas – Cantolimpou – Porra la Altiquera – camino de los Barrastrosas – Pico de los Asturianos.

Trzon wyprawy stanowili:

  • Przemysław Derkacz – SPELEOCLUB WROCŁAW,
  • Zbigniew Grzela – SPELEOCLUB WROCŁAW,
  • Tomasz Haba – SPELEOCLUB WROCŁAW,
  • Marek Jędrzejczak, – SPELEOCLUB WROCŁAW,
  • Piotr Keller – SPELEOKLUB ŚWIĘTOKRZYSKI,
  • Paweł Michalski – SPELEOCLUB WROCŁAW,
  • Michał Saganowski – SPELEOCLUB WROCŁAW.

Dodatkowo wzięli w niej udział:

  • Rafał Knap – SPELEOKLUB ŚWIĘTOKRZYSKI,
  • Lech Kuleszyński – SPELEOKLUB ŚWIĘTOKRZYSKI,
  • Anna Machul – SPELEOKLUB ŚWIĘTOKRZYSKI,
  • Łukasz Pol – SPELEOCLUB WROCŁAW,
  • Maciej Wywrocki – SPELEOCLUB WROCŁAW
  • oraz niezrzeszeni – Andrzej Baltyn, Marcin Boksa, Olga Sawicka.

Wyprawa rozpoczęła się 29 lipca i zakończyła 3 września.

Bazę wyprawy założono od razu na Los Barrastrosas (2020 m n.p.m.), rezygnując tym samym z bazy dolnej.

Celem wyprawy była kontynuacja eksploracji prowadzonej przez Polaków od 1978 r. (przez Speleoclub Wrocław od 1991 r.) w tzw. polskiej strefie eksploracyjnej.

W szczególności przewidywano następującą działalność:

  • kontynuację rozpoczętej w 2001 r. eksploracji w jaskini B-12. (dł. 850m, gł. 404m);
  • eksplorację powierzchniową zachodnich zboczy Pica la Jorcada (północno-wschodnia część strefy C) i obszaru położonego pomiędzy Joon de los Desvios a Canalon del Conjurtau (południowo-wschodnia część strefy D).

B-12

Odkryty w czasie ubiegłorocznej wyprawy otwór B-12 jest położony na wysokości 2070m n.p.m., co pozwalało sądzić, że potencjalna głębokość tej jaskini to ok. 750m. Przypuszczano, że poznanie tej jaskini do dna mogłoby otworzyć najłatwiejszą drogę dotarcia do strefy syfonalnej Joon de los Desvios, która zbiera wodę z takich dużych obiektów (osiągających pod tym kotłem strefę zrównań) jak: Sistema del Jou de la Canal Parda (A-30/A-24/A-25/A-1 -903m), Pozu del Porru de la Capilla (A-11 -863m), Sistema Conjurtao (2-6/1-6 -655m), Sistema del Canalon de los Desvios (F-18/F-17/F-15 -542m). Podczas poprzedniej wyprawy przy długości 850m i rozciągłości poziomej 165m osiągnięto wówczas głębokość 404m. Rozpoczynając w tym roku działalność na poziomie -396, po pokonaniu 953m ciągu głównego, na poziomie -703m dokonano połączenia z „Sistema del Canalon de los Desvios” (F-18/F-17/F-15). Przed połączeniem, system ten, przy głębokości 542m posiadał długość 2118m i 422m rozciągłości.

Otwór B-12 jest najwyższym otworem systemu i jaskinia ta ze swoją rozciągłością 384m i długością 1803m znacznie rozbudowuje go na południe. Obecnie „Sistema del Canalon de los Desvios” ma 733m głębokości, 3921m długości i 711 m rozciągłości stając się drugim, co do długości i trzecim, co do głębokości systemem jaskiniowym polskiej strefy eksploracyjnej w Picos de Europa.

mapa

Strefa C

W trakcie wyprawy przeszukano zachodnie zbocza Pica la Jorcada na obszarze ograniczonym przez przełęcz oddzielającą Redondo del Conjurtau od Pica la Jorcada, przełęcz Jorcada Blanca i kocioł Joon de los Desvios. Odkryto łącznie 8 nowych obiektów o głębokości nie przekraczającej 80m. Niektóre z nich mogą być typowane do dalszej eksploracji pod warunkiem podjęcia znacznych nakładów pracy.

Strefa D

Eksplorację powierzchniową prowadzono również w obszarze położonym po północnej stronie Joon de los Desvios. Odkryto 8 nowych obiektów o maksymalnej głębokości 65m oraz jaskinię D-9. Działalności nie zakończono ze względu na podjęcie eksploracji jaskini D-9.

D-9

Otwór tej jaskini położony jest na wysokości 1922m n.p.m. stwarzając potencjalne możliwości uzyskania w tej jaskini ok. 600m głębokości. W trakcie wyprawy po pokonaniu 503m długości ciągu głównego, przy rozciągłości 118m osiągnięto głębokość 324m. Niestety ze względu na znaczne pogorszenie się pogody w ostatniej części wyprawy eksploracji w tej jaskini nie ukończono. Problem jest otwarty i kolejna ok. 70m głębokości studnia będzie celem przyszłorocznej wyprawy. Umiejscowienie otworu i rozwój dotychczas poznanych partii pozwala przypuszczać, że jaskinia ta połączy się z Sistema del Canalon de los Desvios (B-12/F-18/F-17/F-15 -733m). Ewentualne połączenie przy zachowaniu dotychczasowej deniwelacji znacznie rozbuduje system w kierunku wschodnim i powiększy jego długość do ok. 5km. Tym samym byłby to najdłuższy system w polskiej strefie eksploracyjnej Picos de Europa.

Podsumowanie

Tegoroczną wyprawę należy uznać za udaną. Łącznie w liczących się obiektach (tzn. wyłączając jaskinie płytsze od 100m) odkryto i udokumentowano blisko 1,5km ciągów o łącznej deniwelacji ponad 600m. Odkrycia te spowodowały znaczne poszerzenie stanu wiedzy na temat środkowo-wschodniej części polskiej strefy eksploracyjnej wytyczając tym samym cele dla przyszłych wypraw.

Cały artykuł do ściągnięcia w wersji PDF jest dostepny tutaj.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *